Tour de Banyuwangi Ijen

Dit verhaal typ ik terwijl naast mij Bob in foetus-houding ligt te slapen op een naar verhouding best wel oké bankje in Kuala Lumpur Airport. Want ja, een nachtje doorhalen vanwege vertragingen en het mislopen van je laatste vlucht naar Amsterdam hoort ook wel een beetje bij het avontuur. Slapen doe ik thuis wel weer. Seizoen klaar, tijd zat.

Giải Xe Đạp Quốc Tế VTV - Cúp Tôn Hoa Sen

Giải Xe Đạp Quốc Tế VTV - Cúp Tôn Hoa Sen. En dat elke dag weer, duizend keer herhaald. Dat er in Vietnam nog wat restanten van het communistische regime te vinden zijn bleek ook wel tijdens het dagelijks appèl. De eerste keer werden we hier nogal door verrast. De openingsceremonie bleek vrij uitgebreid, met mooie speeches (in het Vietnamees, waar echt geen touw aan vast te knopen is) en dansjes. Van de renners werd daarbij doodleuk verwacht een uur lang als klapvee in de brandende zon in het gelid te gaan staan, het draait natuurlijk niet om de renners. Prima voorbereiding op een koers.

De weg naar het beloofde bami-land

Een beetje WTOS’er gaat graag naar de Bami. En waar kun je nu beter naar de Bami gaan dan in China, het beloofde Bami-land? Ik hoefde er dus niet lang over na te denken toen mij gevraagd werd om weer de Tour of Poyang Lake te rijden, een 11-daagse etappekoers in de Chinese provincie Jiangxi.