Ho Chi Minh City, the final destination

After two weeks of suffering, laughing, crying, enjoying, riding, sightseeing, working, relaxing and lots of sweating, we have finally arrived at our final destination: Ho Chi Minh city. The last few days weren't that straightforward though. We were not merely chasing stage wins, we were in the mix for the prestigious overall classifications, both individual and teams.

Restdays need to be earned

Although September would be considered part of the rain season in Vietnam, we haven’t seen any during the race in the past few days. You could argue if that’s a good thing, because the sun and high temperatures in combination with high humidity might just be our worst enemy.

Stages one, two & three. You don't get anything for free.

On September 2^nd, the National Day of Vietnam, we found ourselves in the city centre of Hanoi, lining up at the start of the first stage of VTV Cup Ton Hoa Sen. Today’s stage was a 1,7 km loop around the popular tourist attraction Hoan Kiem lake, which we had to circle for 30 laps. We knew it would be a fast one, probably just like two years ago. The big difference now is that everybody’s still fresh and that showed with the fact that the race ended up in a bunch sprint and an average speed of 48 km/h. 

Holiday race

Recently I got told, yet again, that this blog has been silent for quite some time. I have to say that starting a new entry with these words feels kind of familiar. As putting down some words, and subsequently combining them into a story worth reading, is only a minor hobby of mine it suffices to say that I’ve found lots of other ways to spend my daily non-sleeping hours. It’s been almost a year since I started working 40 hours a week, which is not spectacular by any means, but sort of life-changing nonetheless. Or so I thought. 

Hoe je een heuvel-parcours afvlakt

Nu we twee dagen verder zijn heb ik inmiddels de teleurstelling wel achter me kunnen laten en kan ik wel genieten van de zilveren plak die hier naast me op tafel ligt. Hoewel het NK vrijwel elk jaar wel een doel voor mij is had ik dit jaar toch wel mijn twijfels.

Knäckebröd Köers (part II)

Bracht het eerste deel van de Knäckebröd Köers u op het puntje van uw stoel? Dan is hier het vervolgstuk over de spannende avonturen die onze vrolijke wielervrienden beleefden in het Zweedse Tidaholm.

Knäckebröd Köers (part I)

Zweden, het land van Zlatan, Volvo, Ikea en knäckebröd. En van een mooie zesdaagse etappekoers. Zes dagen, zes renners, zes verhalen. Een verslag van de eerste drie etappes.

Over jam en wc-papier

Een dikke week in Girona en we kunnen weer een prachtig trainingskamp met de Westland Wil Vooruit Elite & Belofte ploeg bijschrijven. Het is een week geweest waarin veel is getraind (ruim 30 uur), hard is getraind, veel is geleerd, veel is gelachen en een hoop jam en wc-papier is overgebleven.

Een klein pannenkoekje

De eerste weken van dit nieuwe jaar heb ik me allesbehalve fit gevoeld. 2015 eindigde met twee weken vakantie (Costa Rica is echt een aanrader als je een beetje van natuur houdt!), terwijl ik het afgelopen jaar nooit langer dan 4 dagen achter elkaar níet heb gefietst. Dat was dus even afkicken. Voor de geest was het in wel een heerlijke afwisseling en zo ben ik in ieder geval mentaal en fysiek fris aan het nieuwe jaar begonnen.