Hoe je een heuvel-parcours afvlakt

Nu we twee dagen verder zijn heb ik inmiddels de teleurstelling wel achter me kunnen laten en kan ik wel genieten van de zilveren plak die hier naast me op tafel ligt. Hoewel het NK vrijwel elk jaar wel een doel voor mij is had ik dit jaar toch wel mijn twijfels.

Une course déjà vu

Een nieuw wielerseizoen vraagt om nieuwe wielerverhalen. Een ‘nieuw’ verhaal schrijven is niet zo eenvoudig meer, want na al die jaren koers krijg je bijna het idee dat je alles al een keer meegemaakt hebt. Une course déjà vu. 

Ronde van Haamstede

Een soepele koprol en ik sta alweer op mijn benen om de schade te checken. Een sneetje op mijn linker scheenbeen, waarschijnlijk na contact met een kettingblad, en verder niks. Mijn fiets heeft wel een flinke tik gehad maar doet het nog. Alvorens ik op de fiets stap kijk ik nog even om naar de veroorzaker van de valpartij. Die heeft het aanzienlijk slechter getroffen, maar gelukkig is hulp snel ter plaatse. Hoe is het mogelijk, weer een valpartij, ik lijk er wel een abonnement op te hebben. 

Criteriumseizoen

Één zwaluw maakt nog geen zomer, en dus maakt één criterium nog geen criteriumseizoen. Na de deceptie in Honselersdijk leek het er even op dat dit jaar mijn rondjes-om-de-kerk-seizoen wel eens overgeslagen zou worden. Een weekje knäckebröd eten heeft gelukkig tot voldoende moraal en conditie geleid om gisteren ook mijn tweede Westlandse criterium af te werken, waarmee gesteld kan worden dat het criteriumseizoen nu ook voor mij begonnen is.

Knäckebröd Köers (part II)

Bracht het eerste deel van de Knäckebröd Köers u op het puntje van uw stoel? Dan is hier het vervolgstuk over de spannende avonturen die onze vrolijke wielervrienden beleefden in het Zweedse Tidaholm.

Knäckebröd Köers (part I)

Zweden, het land van Zlatan, Volvo, Ikea en knäckebröd. En van een mooie zesdaagse etappekoers. Zes dagen, zes renners, zes verhalen. Een verslag van de eerste drie etappes.

Geen goesting

Het is niet leuk om te schrijven dat het niet lekker loopt. Vandaar ook dat het alweer even geleden is dat ik wat zinnigs op dit digitale kladblok heb gekwakt. Na mijn eerder opgelopen blessure moest ik noodgedwongen mijn ambities voor dit seizoen bijstellen. Om tijdens het herstel een doel te hebben om naartoe te werken had ik het NK niet uit mijn kalender getip-ext, maar toch met een potloodje nog onderstreept. Dat ik in topvorm aan de start zou kunnen verschijnen was dan wel uitgesloten, maar op 90% zou ik toch ook mee moeten kunnen doen voor een korte klassering.

Kantjes bijharken

Opeens heb je het: je wordt tuinman.

Als iemand nu langs het parcours van het districtskampioenschap in Hardinxveld-Giessendam loopt, zal hij kunnen zien dat alle kantjes er strak bij liggen. Mede te danken aan ondergetekende die bijna de gehele koers op het kantje heeft lopen harken. 

Down, and out for a few weeks

Na de Omloop van de Glazen stad was ik eventjes van de wereld. Voornamelijk mentaal moest ik die tik verwerken, maar fysiek was ik ook niet ongeschonden uit de strijd gekomen. Een goede portie asfalteczeem was netjes verdeeld over mijn lichaam en dat herstel vroeg toch wel wat energie. Tel daarbij op dat ook mijn rug beurs was en mijn rechterknie weer een opdonder had gekregen, dezelfde knie die ik een paar weken in eerder in Spanje ook al had geblesseerd. Dan kun je vast begrijpen dat ik me voelde als overreden door een vrachtwagen. 

Teleurstellende Thuiswedstrijd

Mijn eerste Hollandse koers van het jaar, thuiswedstrijd Omloop van de Glazen Stad, is uitgelopen op een deceptie. Eigenlijk heb ik nog helemaal geen zin om erover te schrijven, maar misschien dat ik op deze manier de teleurstelling een beetje kan verwerken. 

Foto: Harfoto.nl

Koersritme

De voorbereiding zit erop, het seizoen vangt voor mij nu ook aan. Aanstaande zondag is mijn eerste grote doel van dit jaar, de Omloop van de Glazen Stad. Een koers die mij wel ligt en bovendien als thuiskoers aangemerkt kan worden. Extra motivatie dus om hier wat moois te laten zien. Nu heb ik alleen nog wat twijfel over hoe ik al dat klimwerk onder de Spaanse zon heb verteerd.

45e Trofeo Joan Escola

Nu zijn we echt los. Geen trainingskoers meer, maar voor het echie! En ook niet zo’n vlak, simpel vierkantje zoals bij mijn vorige bericht, maar een serieuze omloop met ook wat klimwerk erin verstopt. Nouja, verstopt…

Over jam en wc-papier

Een dikke week in Girona en we kunnen weer een prachtig trainingskamp met de Westland Wil Vooruit Elite & Belofte ploeg bijschrijven. Het is een week geweest waarin veel is getraind (ruim 30 uur), hard is getraind, veel is geleerd, veel is gelachen en een hoop jam en wc-papier is overgebleven.

Westland Wil Vooruit in Girona

Het jaarlijkse trainingskamp van WWV is weer begonnen. Wederom in het Spaanse Girona, thuishaven van zoveel wielerprofs. De keuze hiervoor is dus niet lastig uit te leggen. De omgeving leent zich uitstekend om goed te kunnen trainen. Voldoende heuvels en pittige klimmen, maar ook genoeg afwisseling met vlakke stukken zodat je niet persé in het bezit hoeft te zijn van klimgeit-genen om het toch naar je zin te hebben.

Een klein pannenkoekje

De eerste weken van dit nieuwe jaar heb ik me allesbehalve fit gevoeld. 2015 eindigde met twee weken vakantie (Costa Rica is echt een aanrader als je een beetje van natuur houdt!), terwijl ik het afgelopen jaar nooit langer dan 4 dagen achter elkaar níet heb gefietst. Dat was dus even afkicken. Voor de geest was het in wel een heerlijke afwisseling en zo ben ik in ieder geval mentaal en fysiek fris aan het nieuwe jaar begonnen.

Nil volentibus arduum!

With an awesome Asian adventure, I ended my 2015 cycling season on a high note. For me, it felt like some sort of a breakthrough, and just the thing I needed to keep myself motivated throughout this winter in preparation for a new cycling season. As I had the option of staying with the CCN cycling team for the 2016 season, I knew that there was appreciation for what I’d done. I will, however, stay with my club team Westland Wil Vooruit for the third consecutive year.

For this year the team got some extra firepower for the classics, as multiple riders came back after spending some time with other teams. This, together with the motivated team staff, allows for the team to not only have a shot at the overall classification in the Dutch Club Competition, but also go head to head with Continental teams in the Topcompetition and several UCI races. I’m really looking forward to the challenge of competing with the best semi-professionals.

With such a nice bunch of good riders, it’s hard not get excited for the upcoming season. So far the team training on the past few Saturdays has proven that the team houses a lot of talent. The Team goals of winning the club competition and becoming the best Dutch club team are objectives that I would like to contribute to. Besides that, I’d love to finally take a classics win, which so far seems to be elusive. With the proper training and aforementioned morale boost, nothing should be impossible in the upcoming cycling season. Nil volentibus arduum!