Une course déjà vu

Een nieuw wielerseizoen vraagt om nieuwe wielerverhalen. Een ‘nieuw’ verhaal schrijven is niet zo eenvoudig meer, want na al die jaren koers krijg je bijna het idee dat je alles al een keer meegemaakt hebt. Une course déjà vu. 

Criteriumseizoen

Één zwaluw maakt nog geen zomer, en dus maakt één criterium nog geen criteriumseizoen. Na de deceptie in Honselersdijk leek het er even op dat dit jaar mijn rondjes-om-de-kerk-seizoen wel eens overgeslagen zou worden. Een weekje knäckebröd eten heeft gelukkig tot voldoende moraal en conditie geleid om gisteren ook mijn tweede Westlandse criterium af te werken, waarmee gesteld kan worden dat het criteriumseizoen nu ook voor mij begonnen is.

Knäckebröd Köers (part II)

Bracht het eerste deel van de Knäckebröd Köers u op het puntje van uw stoel? Dan is hier het vervolgstuk over de spannende avonturen die onze vrolijke wielervrienden beleefden in het Zweedse Tidaholm.

Geen goesting

Het is niet leuk om te schrijven dat het niet lekker loopt. Vandaar ook dat het alweer even geleden is dat ik wat zinnigs op dit digitale kladblok heb gekwakt. Na mijn eerder opgelopen blessure moest ik noodgedwongen mijn ambities voor dit seizoen bijstellen. Om tijdens het herstel een doel te hebben om naartoe te werken had ik het NK niet uit mijn kalender getip-ext, maar toch met een potloodje nog onderstreept. Dat ik in topvorm aan de start zou kunnen verschijnen was dan wel uitgesloten, maar op 90% zou ik toch ook mee moeten kunnen doen voor een korte klassering.

Analyse van een sprint

Heb je het in het wielrennen over sprinten, dan denk je aan een maximale korte inspanning van ongeveer 200 meter waarbij je werkelijk alles geeft. Je kunt het trainen, dat alles geven. Heb je dat goed getraind, dan moet je natuurlijk nog zorgen dat je in de juiste positie komt om hiermee ook te kunnen winnen. Maar een goede uitgangspositie en sterke fysieke kwaliteiten leveren niet altijd de winst op. 

Laten we eens een blik werpen op onderstaande foto van de sprintaankomst in de 7e etappe van de Tour of San Luis van 2016. Van links naar rechts: Lowndes, Viviani, Sagan en Mareczko. Wie wint deze sprint?

Kantjes bijharken

Opeens heb je het: je wordt tuinman.

Als iemand nu langs het parcours van het districtskampioenschap in Hardinxveld-Giessendam loopt, zal hij kunnen zien dat alle kantjes er strak bij liggen. Mede te danken aan ondergetekende die bijna de gehele koers op het kantje heeft lopen harken. 

Injury update

It's been a few weeks since my last post. Most of that time has been spent on recovering from my broken kneecap. Recovery in this case didn't mean for me to just sit on my lazy slothful sprinters ass and wait for pain to subside and leg-strength to magically return. Instead I conjured up a plan.

Down, and out for a few weeks

Na de Omloop van de Glazen stad was ik eventjes van de wereld. Voornamelijk mentaal moest ik die tik verwerken, maar fysiek was ik ook niet ongeschonden uit de strijd gekomen. Een goede portie asfalteczeem was netjes verdeeld over mijn lichaam en dat herstel vroeg toch wel wat energie. Tel daarbij op dat ook mijn rug beurs was en mijn rechterknie weer een opdonder had gekregen, dezelfde knie die ik een paar weken in eerder in Spanje ook al had geblesseerd. Dan kun je vast begrijpen dat ik me voelde als overreden door een vrachtwagen. 

Koersritme

De voorbereiding zit erop, het seizoen vangt voor mij nu ook aan. Aanstaande zondag is mijn eerste grote doel van dit jaar, de Omloop van de Glazen Stad. Een koers die mij wel ligt en bovendien als thuiskoers aangemerkt kan worden. Extra motivatie dus om hier wat moois te laten zien. Nu heb ik alleen nog wat twijfel over hoe ik al dat klimwerk onder de Spaanse zon heb verteerd.

Just say hello

As I'm staying here in Girona with Campo Bicicleta for about one and a half month, I got plenty of time to discover why this place attracts so many professional cyclists. To be honest, to uncover most of the upsides this place on earth has to offer to the avid cyclist, you don't really need more than a week.

Westland Wil Vooruit in Girona

Het jaarlijkse trainingskamp van WWV is weer begonnen. Wederom in het Spaanse Girona, thuishaven van zoveel wielerprofs. De keuze hiervoor is dus niet lastig uit te leggen. De omgeving leent zich uitstekend om goed te kunnen trainen. Voldoende heuvels en pittige klimmen, maar ook genoeg afwisseling met vlakke stukken zodat je niet persé in het bezit hoeft te zijn van klimgeit-genen om het toch naar je zin te hebben.

Een klein pannenkoekje

De eerste weken van dit nieuwe jaar heb ik me allesbehalve fit gevoeld. 2015 eindigde met twee weken vakantie (Costa Rica is echt een aanrader als je een beetje van natuur houdt!), terwijl ik het afgelopen jaar nooit langer dan 4 dagen achter elkaar níet heb gefietst. Dat was dus even afkicken. Voor de geest was het in wel een heerlijke afwisseling en zo ben ik in ieder geval mentaal en fysiek fris aan het nieuwe jaar begonnen.