Knäckebröd Köers (part II)

Bracht het eerste deel van de Knäckebröd Köers u op het puntje van uw stoel? Dan is hier het vervolgstuk over de spannende avonturen die onze vrolijke wielervrienden beleefden in het Zweedse Tidaholm.

Knäckebröd Köers (part I)

Zweden, het land van Zlatan, Volvo, Ikea en knäckebröd. En van een mooie zesdaagse etappekoers. Zes dagen, zes renners, zes verhalen. Een verslag van de eerste drie etappes.

Geen goesting

Het is niet leuk om te schrijven dat het niet lekker loopt. Vandaar ook dat het alweer even geleden is dat ik wat zinnigs op dit digitale kladblok heb gekwakt. Na mijn eerder opgelopen blessure moest ik noodgedwongen mijn ambities voor dit seizoen bijstellen. Om tijdens het herstel een doel te hebben om naartoe te werken had ik het NK niet uit mijn kalender getip-ext, maar toch met een potloodje nog onderstreept. Dat ik in topvorm aan de start zou kunnen verschijnen was dan wel uitgesloten, maar op 90% zou ik toch ook mee moeten kunnen doen voor een korte klassering.

Analyse van een sprint (deel 2)

In mijn vorige artikel suggereerde ik dat wanneer Sagan in de sprint zijn ellebogen wat naar binnen zou trekken, hij al veel sneller zou kunnen sprinten, mits zijn vermogen gelijk blijft. Deze hypothese is lastig te bewijzen zonder vergelijkingsmateriaal. Nu is er een andere renner die het afgelopen jaar zijn sprintpositie duidelijk heeft aangepast in de zoektocht naar meer snelheid. Het gaat hier om talentvolle spurtbom Caleb Ewan. Hij is pas 21 jaar, maar heeft al een behoorlijk palmares opgebouwd. Begin dit jaar baarde hij opzien door in de eerste Australische koersen een op het oog aerodynamische, maar ook riskante houding aan te nemen in de sprint.

Analyse van een sprint

Heb je het in het wielrennen over sprinten, dan denk je aan een maximale korte inspanning van ongeveer 200 meter waarbij je werkelijk alles geeft. Je kunt het trainen, dat alles geven. Heb je dat goed getraind, dan moet je natuurlijk nog zorgen dat je in de juiste positie komt om hiermee ook te kunnen winnen. Maar een goede uitgangspositie en sterke fysieke kwaliteiten leveren niet altijd de winst op. 

Laten we eens een blik werpen op onderstaande foto van de sprintaankomst in de 7e etappe van de Tour of San Luis van 2016. Van links naar rechts: Lowndes, Viviani, Sagan en Mareczko. Wie wint deze sprint?

Kantjes bijharken

Opeens heb je het: je wordt tuinman.

Als iemand nu langs het parcours van het districtskampioenschap in Hardinxveld-Giessendam loopt, zal hij kunnen zien dat alle kantjes er strak bij liggen. Mede te danken aan ondergetekende die bijna de gehele koers op het kantje heeft lopen harken. 

Injury update

It's been a few weeks since my last post. Most of that time has been spent on recovering from my broken kneecap. Recovery in this case didn't mean for me to just sit on my lazy slothful sprinters ass and wait for pain to subside and leg-strength to magically return. Instead I conjured up a plan.